Nauka języków cz. 11

Uczenie się języka przez wprawę polega na tym, że świadome zrazu kojarzenie przez częste powtarzanie zamienia się na nieświadome. Skutek jest tym pewniejszy, jeżeli ucząca się jednostka na pewien czas opuszcza atmosferę ojczystego języka i przechodzi w atmosferę obcego, który opanowuje jej umysł. W krajach Korony Austriackiej istniał zwyczaj, że, gdzie obok siebie były w użyciu dwa języki, rodzice na pewien czas wymieniali swe dzieci np. w Czechach i na Węgrzech. Dzieckiem takim na pewien czas wymienionym był znany powieściopisarz węgierski Maurycy Jokai i tej metodzie zawdzięczał znajomość języka niemieckiego. Obecnie młodzież dwóch narodowości nawiązuje, celem nauczenia się obcego języka, stosunek przez wymianę listów. Przed obecną wojną istniały osobne agencje, które pośredniczyły w tym względzie. Ciekawy przykład nauczenia się przez bezpośrednią wprawę języka łacińskiego przytacza pisarz francuski szesnastego wieku, Michał Montaigne. Ojciec jego otoczył się ludźmi uczonymi, u których zasięgał rady w sprawie wychowania syna. Ci przekonali go, że długa droga, jaką się młodzież prowadzi, aby ją wyuczyć języków, jest główną dla niej przeszkodą dokładniejszego poznania starożytnego świata.

 

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zainteresuje:

    – tłumacz niemieckiego katowice
    – tłumaczenia wrocław
    – żurawie szczecin
    garaże na parkingu w Pyrzowicach
    garaże z drewna
    gaszenie gazem
    gdańsk mieszkania
    gdańsk taxi
    generatory ozonu
    geodeta głogów cennik