Nauka języków cz. 23

To, co się powiedziało o nauce języków, dotyczy właściwie wszystkich języków. W rzeczywistości nauka każdego języka zawiera materiał kształcący. Ale samo się przez się rozumie, że każdy obcy język przedstawia odrębną pod tym względem wartość. Wartość ta leży po części w języku samym, który jest przedmiotem nauki, po części zależną jest od stosunku tego języka do języka ojczystego, który stanowi punkt wyjścia dla każdego językowego kształcenia n. p. dla Polaków, jak się zdaje, z nowożytnych języków korzystniejszą jest nauka języka francuskiego niż niemieckiego, który, jak to już Komeński stwierdził, wyznaczyło im do nauki geograficzne położenie ich kraju.

Realizm naszego wieku okazuje skłonność lekceważenia nauki języków w ogólności, a zwłaszcza zaślepiony utylitaryzmem zwraca się przeciw nauce języków starożytnych. W najgorszym razie skłonny jest przepuścić naukę języka łacińskiego, ale grozi językowi greckiemu. Pod wpływem tego usposobienia w niektórych krajach języki starożytne, albo przynajmniej grecki, zostały usunięte z kanonu przedmiotów wyższego wykształcenia wychowawczego. Punktu tego spornego w dydaktyce, ze względu na jego doniosłość, nie możemy na tym miejscu zupełnie pominąć milczeniem. Zestawimy więc powody, które według zwolenników kształcenia młodzieży na starożytnych językach przemawiają za zatrzymaniem tego środka kształcenia.

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zainteresuje:

    kapcie profilaktyczne dla dzieci
    kapsułkowanie
    karboksyterapia centrum
    karcher luboń
    kardiolodzy Warszawa
    kardiolog kielce
    kardiolog poznań
    karwia kwatery
    karwia pensjonaty
    karwieńskie błota