Przedmioty naukowe w ogólności cz. 14

W dawnych szkołach polskich uprawiano gorliwie zabawy młodzieży, lecz miały one treść zupełnie odmienną od dzisiejszych. Synowie rycerskiego narodu naśladowali we wspólnych zabawach swych rycerskich ojców w wykonywaniu rycerskiego rzemiosła. Ulubioną zabawą młodzieży polskiej była wojna i bitwy. Opis takiej zabawy znajdujemy w Aktach podkanclerzego Piotra Tomickiego już pod r. 1514. Młodzież, przebywająca przy królu Zygmuncie Starym na wyprawie moskiewskiej w obozie pod Borysowem, bezpośrednio przed bitwą podzieliła się na dwa zastępy, z których jeden nazwał się królewskim, a drugi moskiewskim. Pod dowództwem wybranych przez siebie zwierzchników chłopcy wyruszyli z obozu, potem nastąpiły zwykłe w tych czasach wstępne harce, a wreszcie przy odgłosie surm wojennych starły się dwa wojska chłopięce z taką zaciętością, że widzowie mieli wrażenie rzeczywistej bitwy. Naturalnie Moskwa została pokonaną, a chłopcy z partii królewskiej wykrzykiwali: Moskale cofają się, uchodzą, padają gęsto trupem, uciekają, sprawiedliwy Bóg karze wiarołomnych wrogów. Przypatrujące się rycerstwo polskie uważało tę zabawę za pomyślną wróżbę, która się też świetnie spełniła. Pod przewodnictwem swych duchownych zwierzchników młodzież wychodziła za miasto na t. zw. rekreacje i staczała bitwy, w których brali udział także duchowni nauczyciele. Jezuici zaprowadzili tzw. palcaty. Były to pręty, które młodzież owijała w słomę, aby nie razić boleśnie przeciwnika.

 

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zaciekawi:

    angielski dla dzieci warszawa
    biuro tłumaczeń Kraków
    tartak mazowieckie
    aromaterapia
    artykuły biurowe katowice
    Artykuły przeciwżylakowe
    aso honda warszawa
    atrakcja fotobudka wesele
    atrakcje Poznania
    atrakcje w lublinie