Wykształcenie pamięci cz. 1

Podstawę naszego duchowego życia stanowi to, że umysł nie tylko wrażenia świata zewnętrznego za pomocą zmysłów może przyjmować, lecz że może je także odnawiać, czyli reprodukować. Jest to zdolność przyrodzona, która człowiekowi jest wspólną ze zwierzętami. Podczas jednak gdy u zwierząt zdolność ta jest ograniczoną do małej liczby wyobrażeń i rozciąga się tylko na krótki czas, u człowieka ma bardzo obszerną skalę. Koń często pamięta okolicę, którą przeszedł, choćby nawet po przerwie kilkoletniej. Pies okazuje nieraz zadziwiającą pamięć, zwłaszcza co do wrażeń powonienia. Najszerszą tak co do ilości, jak co do jakości jest zdolność odnawiania wyobrażeń u człowieka. Prawie wszystko, co kiedykolwiek do umysłu weszło, trwa w nim dalej i trudno nieraz powiedzieć, czy i kiedy ginie. Pewna część wyobrażeń, z którymi się nie łączy żaden interes, pozostawia po sobie tak słabe ślady, że, przygnieciona niejako nowymi nabytkami, ginie bezpowrotnie, inne tkwią w umyśle nieświadomie i za stosownym podrażnieniem powracają na powrót do świadomości.

 

Comments

  1. Reklama:

    To Cię zaciekawi:

    – Dom seniora dolny Śląsk
    – kursy języka niemieckiego warszawa
    – administracja wrocław
    centrum medyczne zary
    centrum medyczne żary
    certyfikat gost
    certyfikat kompetencji zawodowych cena
    certyfikat kompetencji zawodowych egzamin
    certyfikat kompetencji zawodowych książka
    certyfikat kompetencji zawodowych kurs