Wykształcenie pamięci cz. 2

Najsilniejsze są wyobrażenia z pierwszych lat życia i dla tego decydują nieraz o duchowym kierunku człowieka. Że zakres wyobrażeń tkwiących nieświadomie w umyśle jest ogromny, tego dowodzi ta okoliczność, że niejedno wyobrażenie, które uważaliśmy już za stracone, przez przypadkowe skojarzenie odnawia się i wraca do świadomości. Dzieje się to często w stanie, w którym umysł nasz nie panuje nad swą świadomością t. j. we śnie. W chwili, kiedy umysł traci świadomość najbliższego otoczenia, reprodukują się wyobrażenia, które nam się na jawie nigdy nie przypominają. O tyle też słuszną była skarga Temistoklesa, że trudno jest człowiekowi zapomnieć. Zdolność reprodukowania niezmienionych wyobrażeń nazywamy pamięcią.

Warunki, wśród których reprodukcja wyobrażeń się odbywa, zależą od napięcia umysłowego, z którym człowiek na świat przychodzi, a to zależy od systemu nerwowego. Napięcie umysłowe jest u jednego człowieka silniejsze i korzystniejsze, u drugiego słabsze i mniej korzystne. Stąd też mówimy, że ludzie rozmaitą mają pamięć: u jednych zyskane wyobrażenia silniej, u drugich słabiej ryją się w umyśle, jedni łatwiej, drudzy trudniej je odnawiają.

To Cię zaciekawi:

– agencja eventowa
– gabloty zewnętrzne
– język angielski szczecin