Wyłożenie wiedzy cz. 4

Systemem byłoby podporządkowanie bajki pod inne rodzaje poezji, ale o tym na tym stopniu umysłowego rozwoju uczniów mowy być nie może.

Metoda czyli zastosowanie ta sama, co w pierwszej jednostce. Małym ćwiczeniem wyobraźni będzie, jeżeli każemy uczniom treść bajki nieco rozszerzyć przez zlokalizowanie jej i opis miejscowości, w której się akcja odbyła.

Inny przykład. Czytamy ody Horacego. Przedmiotem lekcji ma być oda IV. 3. Uczniowie czytali poprzednio I. 1, III. 30, II. 20. Porządek ten w czytaniu wybraliśmy umyślnie, aby łączyć ody pokrewne treścią. Przygotowanie analityczne nie potrzebne, bo to, co w odzie się znachodzi, powinno być uczniom znane. Uczniowie na tym stopniu powinni wiedzieć, co jest Melpomene, Pierides, powinni wiedzieć o igrzyskach istmijskich, znanych im zresztą z ballady Szylera Die Kraniche des Ibykus, powinni też wiedzieć z poprzedzającej lektury, co jest Tiburi Aeolium carmen. W ogólności na tym stopniu musi panować większa samodzielność pracy. O kilku stopni niżej te same szczegóły wymagałyby bezwzględnie wstępnego przygotowania, i to naprzód, przed czytaniem, przy zadaniu ody. Podanie nowej wiedzy. Uczeń czyta całą odę i tłumaczy, albo pierwszy uczeń czyta całą odę i tłumaczy do wiersza dziewiętnastego, drugi tłumaczy do końca.