Wyłożenie wiedzy cz. 5

Tak nie traci się wrażenia całości, a przez tworzenie mniejszych części daje się zarazem dyspozycję. Przekonywamy się, czy uczniowie rozumieją wszystkie mitologiczne aluzje. Gdzie potrzeba, poprawiamy i słowa Horacego objaśniamy. Przy tłumaczeniu nie przerywamy uczniowi. Jeżeli tłumaczył źle, pytamy, w czym był błąd i dlaczego, i każemy poprawić. Dalej poprawiamy w ten sam sposób mniej stosowne wyrażenia polskiego tłumaczenia, starając się tekst polski dostroić do wysokości łacińskiego. Jest to praca wspólna wszystkich uczniów, przy czym nauczycie] ma ostatni głos. Podanie wiedzy kończy się wzorowym przeczytaniem i przetłumaczeniem nauczyciela. Następuje zgłębienie ody. Pytamy się, co jest jej treścią. Odpowiedź: nieśmiertelność poetycka. Dzielimy ją na części: 1) część ogólna: ulubieniec Melpomeny może być tylko poetą, 2) zastosowanie: tak też Horacy za poparciem Melpomeny cieszy się sławą poetycką. Ugrupowanie. Jaki stosunek tej ody do ód już przeczytanych, co w niej wspólnego, co odmiennego?